30-10-08

Poefie (2)

Hier is hij dan : onze (nieuwe) Poefie ! Hij is nu 2 maand en 't is een écht schatje.CIMG0410

06:31 Gepost door Jana en Aline | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-10-08

Help, we worden achtervolgd !

Hééééélp, we worden achtervolgd !!!

Toen we onze koffers pakten waren we héél vlug klaar, want in Madagascar is het mooi weer, dus : bikini's en shortjes, da's vlug gepakt hé. Ons plan was : de héle dag zonnen en zwemmen en spelen in de tuin...........NIET dus !! Sinds we aangekomen zijn is het welgeteld 1 NAMIDDAG mooi weer geweest ! Voor de rest is het hier GRIJS, BEWOLKT, MIEZERIG, ONWEERACHTIG en er zijn STORTREGENS.

Kortom : We worden achtervolgd door het Belgische weer !!!! Help !  Kan iemand van jullie ons van deze banvloek ontdoen ? We zouden graag een chocoladekleurtje krijgen zodat we hier niet te veel opvallen als we "onder de mensen" komen want nu zijn we net 3 knipperlichtjes in het donker.

 

CIMG0418

04:53 Gepost door Jana en Aline | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

26-10-08

Dubbele Lap : 't is NOG EENS van da !!!

Jullie zullen het NIET geloven, maar gisteren heeft papa ZIJN POLS GEBROKEN !!!!

Ja, ik denk dat hij jaloers was op alle aandacht die Aline kreeg, en daarom ging hij het ook eens proberen. MAAR, 't heeft NIET gewerkt, want hij heeft nog eens serieus onder zijn voeten gekregen van mama erbovenop !!

Het kwam zo : papa is gek op moto's (én snelle auto's) en hij had een crossmoto gekocht. En natuurlijk moest die eerst eens goed uitgetest worden hé.... Hij wou eens goed optrekken en de moto sprong vooruit en omhoog en daar ging papa, die sprong opzij en naar beneden tegen de grond ! We moesten met hem naar de kliniek want het been in zijn arm moest terug op zijn plaats gezet worden, EN het was zaterdag. Dus : de dokter in de eerste kliniek, die kon zich maar drie uur later vrijmaken, de dokter in de tweede kliniek was weg voor "een noodgeval", dus toen we eindelijk bij een deftige propere en goed voorziene kliniek aankwamen (in de file gestaan ook nog eens) waren we al 2 uur verder (!! tja, als je hier iets écht serieus hebt, kun je net zo goed thuisblijven. Gelukkig gaat dat in België wat vlugger !!!). Zijn arm was te veel gezwollen en daarom moest hij volledig in slaap gedaan worden, en misschien moesten er wel ijzeren staven in zijn arm (later bleek van niet).

Hij is een nachtje in de kliniek gebleven, en Aline en ik waren heel ongerust, maar nu is hij alweer thuis en gaat alles goed, gelukkig maar !! En wie weet, misschien gaat hij nu eindelijk eens naar mama luisteren als zij zegt dat hij voorzichtig moet zijn. (Maar stilletjes denk toch van niet hoor...). Weeral een spannende dag achter de rug !! Wat gaat er volgende week niet allemaal gebeuren ?

Foto 62

14:35 Gepost door Jana en Aline | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-10-08

Lap, 't is al van da !!!


Ja, de vrienden. Onze reis naar hier was een beetje vermoeiend, vroeg opstaan (4uur 's morgens), uren in de auto, uren en uren op de vlieger  en uren en uren en uren aanschuiven voor de douane op de luchthaven. Er is wel weer iets grappigs gebeurd is Parijs. Net voor we opstegen riep een airhostess af dat er "een foutje" gebeurd was bij het aan boord gaan : passagiers die naar Gabon (West Afrika) gingen en wij dus voor Madagascar waren "door elkaar geklutst" (tja..). En de mevrouw was zo vriendelijk om te verzoeken dat al de mensen voor Gabon af het vliegtuig zouden gaan want dat wij WEL DEGELIJK naar Madagascar gingen (OEF voor ons).  
 
Toen we in Tana geland waren konden we onze ogen niet geloven, want ze hadden zowaar "de rode loper" voor ons uitgehaald !!! Een paar seconden later hoorden we dat de president met ons vliegtuig meegelift had want dat het zijne "eventjes in panne" stond in Parijs.....Dat hadden ze hééél goed geheimgehouden, ja, stel u voor dat ze DAT gezegd zouden hebben in het begin van de vlucht...ik garandeer u dat het vliegtuig STEIL NAAR BENEDEN gedoken zou zijn van al die Malgache die ineens naar voor zouden lopen om de president om één of andere gunst te vragen, of gewoon om hem eens in het écht te zien, of misschien wel om hem voorgoed "het zwijgen" op te leggen (ja, hier in Afrika geldt zeer zeker de wet van de stekste : als uw tegenstander er niet meer is, dan heb je er gene last meer van hé) en ja, ver zou hij niet gelopen zijn....dus normaal gaat hij niet de deur uit zonder zijn leger speciaal opgeleide militairen, die nu waarschijnlijk allemaal in burger waren (daarom zat het vliegtuig stampvol ??!??) want we hebben GEEN ENKEL uniform gezien. We hebben dus, zonder het te weten (maar achteraf toch wel spannend), meegedaan aan een TOP GEHEIME missie.
 
Goed, dus, tegen de tijd dat wij heel elegant van de vliegtuigtrap afdaalden......waren ze de rode loper alweer aan het oprollen (!?!). 
 
Goed, wij dus volle vaart naar huis want NATUURLIJK zaten wij te springen op onze zeteltjes om de hondjes te zien. Thuis aangekomen.......LAP !!!!!!!! 't Is van da !!!!!!! Aline was in haar haast om haar nieuwe hondje te zien "vergeten" dat ze in een jeep zat en VIEL uit de auto (of met de deur in huis zoals ze zeggen) een DIKKE halve meter op de keien. GEVOLG : blauwe knie en een pijne arm, waarvan ze DE HELE NACHT liggen wenen heeft !!!!!!
 
Dus vandaag, onze eerste dag in Tana, hebben wij doorgebracht in de wachtzaal van de dokter, we hadden een afspraak maar natuurlijk was hij bijna 1 uur te laat, aja, er was "iets" tussengekomen (phu!). Gelukkig was haar armpje niet gebroken en we zullen de komende dagen zien wat het wordt want haar handje is toch een klein beetje gezwollen. Arme zusje....maar we zijn hier nog maar 1 dag en we hebben ons eerste avontuur er al opzitten, Aline heeft letterlijk "een vliegende start" gemaakt (ja, récht naar beneden...). Op naar morgen, wat zullen we DAN meemaken ???CIMG0402

17:37 Gepost door Jana en Aline | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-10-08

Binnenkort zijn we er weer !!!!

Dag vrienden en familie ! 't Is alweer een tijdje geleden dat we hier waren. Voor degenen die het niet weten, we zijn naar België gekomen om te overwinteren. Tja, in Madagascar was het in juli en augustus winter.....en in België was het eigenlijk niet veel beter hé !!  

We starten deze keer met een treurig verhaal uit Tana : Aline haar Poeffie is er niet meer. Op een dag in augustus, toen wij op vakantie in Syrië waren, kregen we dit dramatisch bericht van onze huisoppas : Poeffie is SPOORLOOS !!

Algemeen  drama en zeer eigenaardig, we weten nog steeds niet wat er precies gebeurd kan zijn. De bonne zei dat hij er nog was toen ze naar huis ging, maar toen onze huisoppas een uurtje later thuiskwam was hij verdwenen. En het raarste is natuurlijk dat Balou er wél nog was. Want die 2 waren onafscheidelijk : de kleine pruts beschouwde de grote beer als zijne papa. Dus, als Poeffie gaan lopen is, waarom is Balou dan niet meegegaan ? En het was op een uur dat iedereen naar huis terugkeerde van zijn werk en er overal in de straat bewakers zijn want het was het uur van de aflossing van de wacht, maar niemandheeft iets gezien. Dus waarschijnlijk is hij gestolen want zo'n hondje brengt veel geld op daar. Erg triestig allemaal.

Maar...de papa heeft heel die affaire opgelost door midden september.....een nieuwe puppy te kopen.....een broertje van Poeffie. Mama was daar zéééér op tegen omdat we daar niet zijn en papa is de hele dag op het bedrijf, dus een puppy die aan de "goede zorgen" van onze hond Balou overgeleverd is ....?!.....wat gaat dat geven? Maar wanneer een hondje geboren wordt kun je niet kiezen natuurlijk, en dus toen de kans zich voordeed heeft papa hem gegrepen, ook omdat het van dezelfde ouders is, we weten ongeveer wat dat gaat geven, een superschattig bolleke met een goed karakter, en kijk, blijkbaar heeft hij goed gegokt want hij zegt dat het een heel lief en braaf hondje is, en Balou is veel rustiger nu hij weer een kleintje heeft om voor te zorgen (een reu met moedergevoelens...), alleen nog die hond opvoeden dus, maar hij is nog maar 3 maand dus dat zal ook wel gaan zeker ? 

Oja, en Aline die mocht natuurlijk de naam kiezen, en wat denken jullie ? Hij heet Poeffie !! Ze wou absoluut geen andere naam kiezen, hoewel wij gepushd hadden voor "Fluffie", dat lijkt er een beetje op en is toch anders, maar nee, geen zeggen aan : het is een "Poeffie", we zien dan wel als we hem in het echt zien of die naam bij hem past, en mama gaat natuurlijk in àlle tuinen van àlle buren kijken of zij haar kleintje toch niet nog terugvindt.....dat is het probleem met een "verdwenen" hond, érgens hoop je steeds hem nog terug te vinden. Wordt ongetwijfeld vervolgd...

S73F2372

S73F2513

 

22:09 Gepost door Jana en Aline | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |