21-03-10

t Was Per Ongeluk....

Afgelopen zaterdag was er een KLEIN ongelukje gebeurd op de baan van de haven (Tamatave) naar Tana. Een vrachtwagen stond dwars over de baan en was zeer zwaar geladen en bijgevolg zeer moeilijk weg te krijgen.


IMG_0420

 

Tja, er is altijd wel één of ander wegje te vinden rond het gevaarte, toch ?
JA, BEHALVE dan voor nog zo’n zwaar gevaarte dat dan ook nog eens vast komt te zitten !!!
En WA zegde dan tegen al die mensen die uren en uren gene centimeter voor- of achteruit kunnen ???

Jamaar..........’t Was Per Ongeluk !!!!

IMG_0418

20:35 Gepost door Jana en Aline in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-03-10

Het wassende water.

Hier in Tana heeft “Hubert” voor geen al te grote problemen gezorgd, ‘t heeft wat meer gewaaid en heviger en langer geregend dan gewoonlijk, dus er gewoon een beetje water bijgekomen.  

Dezelfde rivier, op dezelfde plaats, met een weekje regen ertussen.

20100317-cycloon (1)

 

20100317-cycloon (2)

09:35 Gepost door Jana en Aline in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Visite.

De voorbije dagen was “den Hubert” op bezoek. Hij was niet zo’n gezellige gast, heeft de kraan laten open staan en vaneigenst niets opgeruimd toen hij verder trok !

2010-03-17_082456

MISSIONSUDEST9

MISSIONSUDEST13

Deze tropische storm heeft vooral het zuid-oosten (de regio van Mananjary, Manakara and Vohipeno) van Madagascar getroffen. Er zijn 85 000 getroffenen, 36 doden en 38 300 daklozen tot nu toe.

09:02 Gepost door Jana en Aline in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-03-10

Klein Klusje

Bij ons thuis is mama de klusjesvrouw, onze papa is namelijk niet zo’n “Handige Harry” (lees : liever lui dan moe). Ze wou een kapstok voor onze jassen ophangen tegen de muur (jaja, als je de hele tijd 30°C gewent bent, en ineens zijn ‘t er maar 19 én het regent ‘s morgens, dan kun je best wel een jasje gebruiken). En omdat we nu toch een nieuwe klusjesman-tuinman hebben, dacht ze zichzelf eens een pleziertje te doen en de klus uit handen te geven. Ach ja, commanderen doet ze véél liever dan klusjes opknappen (we spreken uit ervaring)!!
Enfin, er moesten dus 2 gaten in de muur geboord worden. Geen probleem zullen jullie denken, in 5 minuutjes is de klus geklaard. Hum, 5 Malgache minuutjes dus....we hebben het bijgehouden, hou u vast : 1uur en 26 minuten voor 2 kleine gaatjes !!!!

Hoe dat zo komt ?

Wel, eerst moet de verpakking open gedaan worden, en vermits die vastgeniet zit, moeten de nietjes er één voor één handmatig uitgehaald worden....na 2 minuten kon ons mama het niet meer aanzien, heeft dat pak met “lichte dwang” uit handen “genomen” en het pak gewoon opengescheurd.
Tweede stap : de juiste hoogte vinden en aftekenen. Mama stond al te springen met het potlood in haar handen, dus dat ging vrij vlotjes.
Derde stap : de gaten boren : daarvoor heb je dus nodig : de draadloze boor en de juiste dikte van uw tap (om de juiste boorkop te vinden) hum, ‘t stond er wel op, maar in ‘t Chinees.
Allé, dan maar op ‘t goevallend uit een schattingske maken (eens meten met de boorkop in de tap : is’t nen 5mm, precies nie....ne 6 dan ? Tja, die lijkt toch wa groot.....nen 5,5....zou dat bestaan ? Zouden we eens nie in de winkel gaan kijken???)
Ach
méns toch, neem diene 5, boort uw gat, pakt uwen tap en als ‘t er nie ingaat, boort dan mé ne 6 hé. Ajaaaa, zo eenvoudig dus ! Voilà, twee gaten geboord.....uiteraard te klein, tjsoeme, ‘t was dan toch nen 6.
Oei, da moet nu juist lukken dat de boorkop van 6mm kapotgebroken is. Wa nu ? Awel, papa is dan misschien genen klusjesfanaat, maar hij heeft wél al het juiste materiaal....in 7-voud ! Dus
dan nemen we maar de megagrote elektrische boor hé, daar is de 6mm boorkop nog intakt van. Goed, wat heb je nog nodig bij een ELEKTRISCHE boor ?
Een STOPCONTACT vaneigenst !
“Oei, waar vinden we dat ?”( Toevallig was de bonne de trap aan’t kuisen en kon ze dus onmiddellijk antwoorden op mama’s vraag ):   
“Ah, daar in dienen hoek waar die grote kartonnen doos staat”
“Ha, DIE doos daar ?....die met da gat in vanonder ?”
“Jaja, daar”.

Hela, maar wacht eens even....daar ligt ook een vol vuilblik (neenee, da’s niets speciaals hoor  : waarom zou je na het vegen uw vuilblik direkt naar de vuilbak gaan legen als je daar ook een paar uurtjes later speciaal naar beneden voor moogt komen —Malgache logica : nog absurder dan vrouwenlogica). Het rare was de inhoud :  Zand en papiertjes en....muizekeutels !!
“Oei, waar hebde da gevonden ?” (vraagt mama, wijzend naar het belastend materiaal)
“Euh, aan die doos met da gat...”
En uiteraard was het niet in de bonne haar hoofd gekomen dat da gat wel eens door die beesten gemaakt zou kunnen zijn van wie ze die ochtend de keutels gevonden had, en moest ze dat al bedacht hebben, tja, dan is dat toch nie nodig om er iets van te zeggen, laat staan er iets aan te doen, ‘t is toch nie of ze in uw bed ‘s nachts aan uw tenen komen knabbelen hé (Malgache logica — alweer).
Goed, stopcontact gelocaliseerd, doos verzetten en de “prise” insteken.

Ah, oh, oeh !!

Bij ‘t verzetten van de doos wippen er 2 muisjes uit ! (ahnee, of wa hadde dan gedacht!). Regelrecht onder iets anders in nen anderen hoek vaneigenst. En zo begon een half uurtje van “chasse aux souris”, uiteindelijk hebben we ze alle twee, zonder hen ook maar één haartje te krenken (grote dierenvrienden in hart en nieren, pezen en klieren), buiten kunnen werken met veegborstels en veel geschuif met bakken en dozen.

Goed, die gaten boren....stekker in ‘t stopcontact steken en hop.....
het werkt niet ! OK, ander stopcontact dan, een beetje verderop, oei, een beetje té ver. En de verlengkabel, tja, waar is die weer ? Oja, bij de mannen die ons zwembad aan ‘t maken zijn. Allé, we zijn dus weer vertrokken voor een dikke 15 minuten gepalaver genre :
“’k Ga hem effekens lenen hé, ‘t is voor Madame, 5 minuutjes maar”
“Jamaar, IK heb diene kabel wél nodig hé, ik ben ermee aan’t werken”,
“ Maar ge doet er NU toch niets mee, ge zijdt een sigaretje aan’t roken!”,
”Maar STRAKS het ik hem MISSCHIEN nodig en als GIJ hem dan meeneemt dan moet ik hem nog gaan ZOEKEN ook”
...etc.
Mama is hem dan maar gaan halen met het vriendelijke doch onbetwistbare argument : ‘t is wél MIJNE kabel voor MIJNEN elentriek in MIJN huis, IK heb hem effekens nodig en IK betaal jullie factuur dus geeft hem nu maar af aan
MIJ !!

“Oui Madame” (big smile)

Voilà, 1 verlengkabel rijker en er wordt eindelijk de juiste dimensie van gat geboord.
Tappen erin, kapstok aan de muur, vijzen vastschroeven.....
Ola, wat is dat nu ? Die stenen zitten nie gelijk in de muur gemetst....1 vijs is veel te kort.
Allé, na een beetje gerommel in de materiaalkast heeft mama toch een langere vijs gevonden en voilà, na exact
1 uur en 46 minuten hangt de kapstok !

 

 

DSC03916

09:15 Gepost door Jana en Aline in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-03-10

Petshop 2

In ons Petshop-vervolgverhaal laten we jullie vandaag kennismaken met Tinkerbell, de benjamin van onze hondenfamilie.

DSC03724


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Beter gekend als Tinkie (als ‘t om te flemen is) en Tinker (als om kwaad te roepen is). Ze is het dochtertje van Balou en we hebben haar cadeau gekregen. Ze ziet er een beetje magertjes uit voor een Rottweiler, maar ze heeft wél het juiste karakter  : ze is héél erg lief en geeft uitgebreid kusjes bij elke gelegenheid,


kusje


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ze is héél héél erg lui MAAR als het op waken aankomt.....dan steekt ze met gemak onze nummer 1 alarmbel Poeffie naar de kroon, en ze is nog maar pas 4 maand !


Ze heeft, zoals we reeds eerder gezegd hadden, een échte “partner in crime” : onze Madame Fiffi, met wie ze ‘s nachts (aja, want dan slapen WIJ hé, dan kunnen we niet zeggen dat iets niet mag....) op pad gaat om planten te snoeien en te verplanten én niet te vergeten een beetje “den hof” aan te leggen : hier een putje bij, daar wat steentjes weg.....ze kunnen er wat van die twee ! Voor de rest ligt ze een beetje onder de sloef, ze is dan ook onze meest recente “aanwinst” en bijgevolg staat ze helemaal onderaan de hiërarchische hondenladder.


BEHALVE als ‘t om te eten is !! Binnen de 4 seconden schrokt ze haar pan leeg, en dan duwt ze gewoon Balou  (jaja, diene sukkelaar is 7 keer groter dan haar, maar die laat hem gewoon doen) en Fiffi (anders de beste maatjes maar voor een hongerige Rott. écht geen partij) weg van hun eetpan en dan schrokt ze die inhoud ook naar binnen. De P

oeffie, die kan ze niet wegduwen, want dienen baasmaker, die “chargeert” en “attaqueert”, ze cirkelt dan maar rond hem (een beetje a

ls een leeuw in een kooi) tot hij stopt met eten, en meestal eet hij zijn pan niet leeg, dus....bingo, geduld beloond. En nu heeft de oplettende lezer vaneigenst een opmerking : ” en ‘t eten van de Milo ?” Awel, die eet gescheiden van de rest, anders eindigt het “eetfestijn” gegarandeerd in een  “bloed-,

zweet- en tranendal” en dat hebben we liever niet.
Het gevolg van haar dagelijkse schrokpartijtje is dat ze het daaropvolgende uur een BUIK heeft die twee keer de omvang van haar lijf is, en dat ze wel MOET gaan liggen omdat haar arme kleine pootjes het gewicht niet kunnen dragen.

DSC03793

DSC03919

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

08:21 Gepost door Jana en Aline in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-03-10

Verlies

De weg naar VOLWASSENHEID gaat niet altijd over rozenblaadjes. Dikwijls is men genoodzaakt iets te VERLIEZEN onder de baan.
Twintigers verliezen een deel van hun wilde haren, tieners verliezen hun kinderlijke fantasiewereld,
en ZESJARIGEN ???
Tja, die verliezen HUN TANDEN !!!!!!

 

blog

 

11:30 Gepost door Jana en Aline in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-03-10

Hop, paardje hop !!!!!!!!

DSC03887

 

DSC03895

Ons mini-meisje wordt groot !
Jarenlang heeft ze, verlangend toekijkend aan de zijlijn, geduldig de kapriolen van haar grote-zus-te-paard moeten gadeslaan.
En NU is het EINDELIJK haar beurt !!
Joepie !!
En haar kunstje tentoonspreiden......dat kan ze wel hoor, ons minitje.

07:46 Gepost door Jana en Aline in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |